Scroll naar boven

Lava, as en zwaveldampen van Sinabung en Sibayak op het Karo Plateau

Lava, as en zwaveldampen op het Karo Plateau De top van de Sibayak op Sumatra
Nienke Nieuwenhuis
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 5,00 out of 5)
Loading...

De Sinabung en Sibayak liggen op het Karo Plateau in midden Sumatra en zijn twee van de ongeveer 130 actieve vulkanen in Indonesië. Vanaf eind november 2013 is de Sinabung, vanwege de vele uitbarstingen, regelmatig in het nieuws. Waar in Europa het hele vliegverkeer plat ligt om een uitbarstende vulkaan op IJsland, kan je in Indonesië rustig het Karo Plateau bezoeken om een kijkje te nemen bij de vulkanen Sinabung en Sibayak liggen.

Vulkaanbezoek vanaf Berastagi

Berastagi is een drukke en levendige stad midden op het Karo Plateau en de beste plek om de Sinabung of Sibayak te bezoeken. Ons doel is om de Sibayak te beklimmen en een glimp op te vangen van de uitbarstingen van de Sinabung. Voor dat laatste raden de locals ons aan om naar Perteguhan gaan, daar is het beste uitzicht op de Sinabung. Het ligt op de grens van het verboden gebied. Tegen de avond nemen wij een bemo die kant op. Als we uitstappen is de as die constant naar beneden komt het eerste wat opvalt. De vriendelijke bewoners wijzen ons in de richting van het uitzichtpunt.

Locals profiteren van de Sinabung

Als we bij het uitzichtpunt komen worden we direct uitgenodigd om in een haastig in elkaar geknutselde tent te komen en wat te drinken. De eigenaresse laat ons foto’s zien van de lava en de uitbarstingen en vertelt honderd uit. Ze is duidelijk blij met alle toeristen die naar Perteguhan komen. Als er een busje met toeristen stopt rent ze op hen af om ze mondmaskers te verkopen. Geen slecht idee, want de as en dampen benemen ook ons de adem. Dan barst de vulkaan uit, een grote aswolk komt uit de flank van de berg en iedereen begint te fotograferen.

Na de thee lopen we het echte ‘uitzichtveld’ op, de eigenaar van het terrein zit met een donatiedoos bij de ingang. De Indonesische televisie heeft hier ook een bus geparkeerd en er zitten diverse families in tenten. De aswolk van de laatste uitbarsting trekt langzaam omhoog en kwartier later is het opnieuw raak, dit keer een kleinere uitbarsting. Het is jammer dat de top van de vulkaan in de wolken zit.

De beklimming van de Sibayak

Om de Sibayak te beklimmen gaan we redelijk vroeg op pad, met een lunchpakket in de tas en vele aanwijzingen van de hoteleigenaar om het goede pad te vinden in de oren geknoopt. We hebben besloten om de meest gangbare en toegankelijke route te volgen. In de bemo hebben we nog even een schitterend, helder uitzicht op de wederom uitbarstende Sinabung.

Aan het begin van het wandelpad naar de top van de Sibayak moet je intekenen en toegang betalen. Dan kunnen we beginnen. We lopen ongeveer een uur over een comfortabel pad tot we bij een kruising komen waar een paar busjes staan te wachten. Dan begint de eerste klim en ook tevens het steilste stuk, ondanks de haarspeldbochten. We komen een groep Duitsers tegen die net van boven komen, de busjes zijn voor hen. Als de verharde weg eindigt door een aardverschuiving, hebben we ook meteen de kampeerplek bereikt. Hier moet het lastig te vinden pad naar boven beginnen. De aanwijzingen zeggen dat we witte kalktreden in de bergwand moeten vinden. Moeilijk te vinden zijn deze niet, maar er zijn meerdere plekken, waar moeten we omhoog? Eerst maar even lunchen.

De echte klim naar de top van de Sibayak

We kiezen voor de eerste mogelijke plek om de loodrechte bergwand op te komen. Boven zouden er betonnen traptreden moeten zijn. Die zien we niet, maar er is wel een paadje vlak langs de afgrond. Het wordt niet zo heel vaak gebruikt zo te zien. We volgen het onder takken en half door struiken tot we bij de betonnen treden komen. We hadden dus beter iets later omhoog kunnen klimmen, want ook hier zijn plekken genoeg. Het betonnen pad is behoorlijk uitgesleten door het weer, maar het blijft indrukwekkend dat er een dergelijk pad naar de top van de Sibayak aan gelegd is. Hiervoor zijn mensen met heel veel zakken indocement omhoog geklommen, een fiks karwei.

Het laatste stuk is nog ongeveer 20 minuten lopen en als we hoger komen, komen de zwaveldampen ons tegemoet. Op de top zijn diverse fumarolen, waar deze dampen uit opstijgen. We hebben niet veel uitzicht, maar de vulkaan zelf is toch indrukwekkend. Alleen al het feit dat je op een actieve vulkaan staat, terwijl de Sinabung een paar kilometer verderop dagelijks uitbarst, is een vreemd gevoel.

Ontspannen in de thermaalbaden

Na de beklimming van de Sibayak slaan we af bij de kruising waar de busjes stonden. De weg loopt kronkelend naar beneden tussen de koffie- en rijstvelden. We willen onze wandeling afsluiten met een ontspannend bad in de thermaalbaden. Volgens de Lonely Planet zijn ze niet echt mooi, maar wel lekker warm. We zien al een paar keer enorme wolken opstijgen uit de aarde, maar dit blijkt bij de Indonesische elektriciteitscentrale te zijn. Als we verder lopen zien we 3 badcomplexen bij elkaar liggen. We nemen een kijkje, maar ze zien er allemaal goed verzorgd en netjes aangelegd uit. We kiezen een rustig plekje uit. De bevolking is hier niet zo gewend aan vrouwen in bikini, maar er is niemand dus ik waag het er toch op. Als er later 2 mensen in het andere bad plonzen kijken ze ook eerst wel even vreemd. Misschien is het tijd om eruit te gaan en een bemo naar Berastagi te zoeken.

Wat vind je van dit artikel?

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 5,00 out of 5)
Loading...